|
Ik zeil heel graag, maar mijn vriend moet daar niets van weten. Als hij water ziet, deinst hij al terug. Omdat hij het jammer vind dat ik daardoor minder vaak kan zeilen, kreeg ik voor mijn verjaardag een dagje zeilen op een tjalk. Helemaal geweldig.
Op de dag dat ik zou gaan zeilen heeft hij me bij de haven afgezet en wat bleek: hij ging ook mee aan boord. Ik was stom verbaasd. Toen we midden op het IJsselmeer voeren, vroeg hij me mee mee naar de voorsteven en daar begon hij een heel verhaal over hoe eng hij het water vindt en dat hij het zo jammer vindt dat we het zeilen niet konden delen. Vervolgens zei hij dat er 1 ding was wat hij wel kon delen en dat was zijn leven, waarna hij me vroeg of ik met hem wilde trouwen. Mijn antwoord was natuurlijk "JA". Vervolgens barstte het hele schip in juichen uit; bleek dat iedereen in de gaten had dat er iets bijzonders gebeurde dus iedereen had staan luisteren...
Het was echt helemaal geweldig!
|
